Fausto Grossi (Hiszpania/Włochy)

My training as an artist began as a child in Italy in the news-magazines and newspapers owned by my family.
There I made a startling visual culture, guided by my curiosity and my desire to keep abreast of what was: travel, newspapers, photographs, heart, art, politics, psychology, cinema, pornography, comix …

As an artist I investigate the possibilities of art of action as a form of communication.

Currently and in the last seventeen years I live in Bilbao near Victoria, Light, Peace and Zoe that they are my family. Economically we do not live with art, but we live in art.

…art is for me something natural

something I need to live

to feel alive

to be what I am

or what I would like to be

this thing of live art

seems to me almost banal

I think art is a human activity

like others dedicate themselves to medicine

to brickwork

to bookkeeping

to charity

to voluntary work

and in consequence

I dedicate myself to art

it’s something I’ve been doing since childhood

it fills me

it fulfills me

it makes me feel a person

it makes me feel alive

and useful to the others

it’s what I like to do

but I don’t know if I know how to do it

and so

this thing of art

of action art I sucked

observing people

persons

I do what I think I have to do

but still I’m not so sure that the way I do it is the best way

I am on the crossroads

...sztuka do dla mnie coś naturalnego

potrzebnego mi, by żyć

by czuć, że żyję

być tym czym jestem

albo chciałbym być

to coś zwane sztuką żywą

wydaje mi się niemal banalne

uważam sztukę za ludzkie zajęcie

tak jak inni poświęcają się medycynie

murarstwu

księgowości

działalności charytatywnej

wolontariatowi

podobnie

ja poświęcam się sztuce

robiłem to od dziecka

to mnie wypełnia

spełnia

sprawia że czuję się osobą

żywą osobą

potrzebną innym

to coś co lubię robić

ale nie wiem czy wiem jak

tak więc

tę całą sztukę

żywą sztukę wchłaniałem

obserwując ludzi

robię to, co czuję że muszę

ale nadal nie jestem pewien czy mój sposób jest najlepszy

jestem na rozdrożu